طرح #شاعرانه_فخرآبادی

شاعر : وجیهه قطب الدینی

شعر : شهسوار عشق

اسفند را, پیر زنِ روستای ما

بحرِ امیدِ آمدنت, دود می کند

آری به عشق وجودت عزیز دل

چشمِ حسودِ زمان کور می کند

هر دانه ی سپند ,که ریزد به آتشی

نفرین به جانِ دشمن و نمرود می کند

چشمش به راه توست به مانند دیگران

شاید بر آتش دلِ خود فوت می کند

گوید درودِ خود به محمد وآل او

بی شک در این معامله هم سود می کند

در هر نماز تو که به ایاک نعبد ش

دستِ نیازِ خود ; سوی معبود می کند

ای شهسوارِ عشق ,به عالم ظهور کن

خورشیدِ عمرِ پیرزن ما غروب می کند