چه بگویم دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
کدخدای ده ما در ده نیست
سفره ای هست ولی
اثر از لقمه ی نان نیست که نیست
کدخدا نیست،خدا هست ولی در ده ما
سفره ای هست غذا نیست در این سفره ما

زیبا بود.
مسؤلان کجا هسن خودشون چچی میخورن نان از کجا میارن

نان،نان،نان

نان برای مردم فخرآباد واژه ی غریبی است.

افسوس و صد افسوس برای من فخرآبادی

شما هم خوب بلدین از کاه کوه بسازین

برو بابا دهاتی چه توقعی داری نون،نون میخای برای چی؟!مگه ندیدی اتوبان قبرستون روبرای من تو اگه نون نداره برای شورائیان گارسون نجاد هم نون داشته هم کباب بره هم جوجه تنوری!اگه روتم زیاد کنی میان خونه زمینت ام میگیرن بهت میگن مال پدر بزرگمون بوده انوقت باید بری سرو خانه دائیت زندگی کنی،بخشدار هم سند ششدانگ دهات رو امروز فردا بنامشون میزنن اخه همه چیز دهات قبلی ما دیگه دست این طایفه است پس نگو دهاتما بگو.دهات یک خانواده.اگه اعتراض بکنی میدنت دست برادران داعشی که از فامیلای نزدیکشونن پس دهاتی با ارد اب بخور بغل اتش بشین هم نون خوردی هم گرم شدی

آقا داماد چیکاره است؟
.
.
.
مدیر کل ماله کشی کار های مسئولین روستای فخرآباد هستند!

کاش به فکرروستا بودید هیچ کدوم ازاین شوراها به درد نمیخورندفقط فکر خودشون هستن

شنیدی میگن دمه کدخدارو ببین ده را بچاپ؟نفس کدخدای خودمون که کسی نمیتونه دمشو ببینه.خودش تنهایی ده رو میچاپه

نون میخوای چیکار؟؟؟